জীৱন উদযাপনৰ দিনবোৰ খণ্ড – ১৯

ব্লকৰ সকলো চিনিয়ৰ ওলাই যোৱাৰ পিছত জীনাক্ষি আহিছিল , মূৰৰ বিষ আৰু মনৰ বিষে একেলগে কোঙা কৰা বৈভৱীয়ে সজোৰে কান্দি উঠিল তাইৰ কোলাতে সোমাই , কান্দি কান্দি তাইৰ আগত কৈ গ’ল এফালৰপৰা

কেনেকৈ এৰি থৈ অহা লংকেশ্বৰখন প্ৰতিটো উশাহৰে হেঁপাহৰ হৈ পৰিছিল , বৰ মন গৈছিল আকৌ গোটেইকেইজনী একেলগে থাকিবলে , বুকুৰ ঢুকঢুকনিটো কমিছিল যদিও ভয় ভয় ভাৱ হৈছিল , তাই জানো পাৰিব থাকিব হোষ্টেলত ! ইমানবোৰ নিয়মে জানো বান্ধিব পাৰিব তাইক ? জিনাক্ষি পিছে আৱেগত উটি ভাঁহি ফুৰা ছোৱালী নহয় , বৈভৱীৰ পেনপেননি শুনি চিনিয়ৰৰ আগত নিমাখিত হৈ থকা ছোৱালীজনীয়ে দম এটা দি বৈভৱীক ভাত খাবলে লৈ গ’ল , দুৱাৰ মুখতে ৰৈ আছিল মিতালী মিঠা হাঁহিৰে , মিতালীও কটনিয়ান বান্ধৱীয়েই আছিল যদিও বৰ বিশেষ অন্তৰংগ নাছিল তেতিয়া , পিছে ইয়াত পাই সাহস অকণ পোৱা যেন লাগিল গোটেইকেইজনীৰে একেলগে । বৈভৱীৰ সন্মুখৰ ৰূমটোৱেই জীনাক্ষিৰ , তাইৰ কাষৰটো জীনাবাৰ , তেতিয়া লভিতা বুলি কোৱা ছোৱালীজনী জীনা বাৰ ৰূমলেকে আহিছে , 4th ব্লকত তেতিয়া আমি চাৰিজনীয়েই নতুন । তাইকো মাত লগাই খাবলে যাবলে এটকেন মেটকেন কৰি থাকোঁতেই কটনৰ শিক্ষাবিভাগৰ চিনিয়ৰ বাৰ্বী বাৰ্বী লগা বৰ্ণালীবা চিৰাচৰিত সাংঘাতিক সুখী সুখী লগা হাঁহিটোৰে সিহঁতৰ ওচৰ পালেহি , তেতিয়াহে দেখিল বৰ্ণালী বাক প্ৰথম বৈভৱীয়ে , এছেম্ব্লী ৰ সময়ত কাকোৱেই নেদেখিলে দেখোন ( ওপৰলে চোৱা হ’লেহে দেখিলেহেঁতেন অৱশ্যে )। কটনৰপৰাই বৰ্ণালীবাৰ লগত আন্তৰিকতা আছিল , আকৌ লগ পাই আৰু ভাল লাগি গ’ল মনটো তাইৰ , বায়ে সোনকালে নামি যাবলে ক’লে নহ’লে আলু নাপাবও পাৰোঁ বুলি ধেমেলিয়াকে কৈ গুচি গ’ল । মিতালি বৰ্ণালীবাৰে ৰূমমেট , ভালেই হৈছে , ব্লকৰ চিনিয়ৰ কেইগৰাকী প্ৰায় চিনাকিয়েই হৈ গ’ল গোটেইবোৰ বুকুৰ ঢুকঢুকনিটো যেন অকণমান পাতল লাগিল ।

চাৰিওজনী নামি গ’ল চিৰিৰে , চিৰিৰে তললে নামি যাঁওতে য’ত ভাঁজ লৈছে তাৰ কোণাটোতে আছিল এটা ৰঙা লেণ্ডলাইন ফোন ,ফোনত কোনোবা এগৰাকীয়ে ফুচফুচাই কথা পাতি আছিল , হয়তো আপোনজনৰ লগত । নামি গৈয়ে ডাইনিং হলৰ আগৰ ৱাচ্ছ বেচিনতে হাত ধুই সোমাই গ’ল ভাত খাবলে , চাৰিওজনী একেবাৰে মনে মনে গৈ পাৰি থোৱা ডেক্স বেঞ্চ বোৰত বহি পৰিলগৈ , চিনিয়ৰ কেইবাগৰাকীও আছিল , কোনোবাই খাই আছিল আৰু কোনোবাই কথা পাতি আছিল , সন্ধ্যা চিনিয়ৰ সকল যিফালে বহি intro লৈছিল সেইফালে বহিব লগীয়া হোৱাত অলপ ভয় ভয় লাগিছিল বিনা কাৰণত । চুলি কেইডাল চুই চালে তাই বান্ধত আছেনে নাই , সেই চিনিয়ৰগৰাকীয়েও চাই আছিল তাইক , হাঁহিলে তেওঁলৈ চাই , পিছে নাহাঁহিলে সিহঁতলে চাই , বেলেগ ধৰণৰ গাম্ভীৰ্যতা এটা দেখুৱাই বাজনী উঠি গৈছিল খোৱা হ’লত । সিহঁতে গোটেইকেইগৰাকী চিনিয়ৰকে মাত লগালে যদিও , সকলোৱে অলপ পাত্তা নিদিয়া ভাৱত চিনিয়ৰৰ লেবেল দেখুৱাই সামান্য মূৰ দুপিয়ালে মাথোঁ । য়ুনিভাৰ্ছিটিৰ হোষ্টেলৰ চিনিয়ৰ তেনেকুৱাই হয় , চিনিয়ৰৰ বৈশিষ্ট্য ।

RCC 4 girls ৰ কুক সকলক খুড়া বুলি মাতিছিল , য়ুনিভাৰ্ছিটিৰ বাকীবোৰ হোষ্টেলত পিছে মামা মাতিছিল । কমবয়সীয়া ল’ৰা এজনে ভাতৰ হাণ্ডীটো লৈ আহিল আৰু সবৰে ষ্টিলৰ থালবোৰত এক নিৰ্দিষ্ট পৰিমাণৰ ভাত দি গ’ল , সেইজন বিপুল দা , বিপুল দাৰ পিছে পিছে শকত আৱত অলপ বয়সীয়াল হাঁহিমুখীয়া খুড়া এজনে চৰিয়া এটাতে কণী আৰু আলু লৈ আহিল, সিদিনা বৃহস্পতিবাৰৰ সাজত কণী আৰু আলু দিছিল , নিৰামিষ খোৱা সকলে দুটাকৈ আলু পাইছিল , খানাৰ হিচাপটো সন্ধ্যা নাম মাতোতেই লৈ লয় বাবে আলু কণী সব হিচাবত ৰান্ধে খুড়াহঁতে । এফালৰপৰা খুড়াই সবকে বৰ আন্তৰিকতাৰে দি গ’ল মুখত প্ৰশান্তিৰ ভাৱটো লৈয়ে , খুড়াৰ পিছে পিছে আৰু এজনে আহি হোষ্টেলৰ সকলোৰে পৰিচিত সেই ধেলধেলীয়া পনীয়া দাইল এহেঁতা এহেঁতা দি গ’ল , এই দাইলকণত এক অদ্ভূত সোৱাদ , প্ৰথম ৰাতিৰ খানাটো বেয়া নালাগিল । খুড়াহঁতে বিলাই থকাৰ মাজতে এজন চুটি চাপৰ মানুহে নিমখ তেল লৈ সোমাই আহিল , চিঞৰি চিঞৰি কথা কৈ থকা দাদাজনে মাজে মাজে বেসুৰাকে গানো গাই থাকে, কাপোৰ পিন্ধাৰ ধৰণটো সুকীয়া , জোখতকে ডাঙৰ চুৱেটাৰটো ওলোটাকে পিন্ধি আছিল , হাতকেইটা ওপৰলৈকে কোচোৱা , লংপেণ্টৰ ভৰি দুটা আধা আধা অসমানকে কোচোৱা, এটা ভৰি চুটি এটা ভৰি দীঘলকে কোচোৱা । সেইজন মুকুলদা , য়ুনিভাৰ্ছিটিৰ প্ৰতিটো হোষ্টেলৰ সকলোকে চিনি পোৱা আৰু সকলোৰে সংবাদদাতা মুকুলদা ।

যিমান পাৰে সিমান সোনকালে খালে গোটেইকেইজনীয়ে , কোনেও কাকো মাত বোল কৰা নাছিল , খাই বৈ ডাইনিং হলৰ পিছফালেৰে গৈ অকণমানি চালি এখনৰ তলত বাচন ধোৱা ঠাই , নিজে ধুব নালাগিছিল যদিও কেতিয়াও কোনেও নিজৰ খোৱা বাচন নথৈছিল , সকলোৱে পিছফালে গৈ নিজৰ থাল ধুই জেগাত থৈ আহিলে । কুকুবা বহি আছিল ডাইনিং হলতে , মণিবাও আছিল ৰেজিষ্টাৰ নিচিনা বহী এখন লৈ , লগত চিনি নোপোৱা আৰু দুগৰাকীমান , সবিনয়ে মাত লগাই পাৰ হৈ আহি কোনোপধ্যে ৰূম পালেগৈ সিহঁত । ৰূমত সোমাইহে ডিম্পীবাৰ লগত কথা পাতিলে , ঘৰৰ কথা , ঢেৰ কথা , প্ৰথমদিনাই দেখা কৰুণ চকুযুৰি আৰু কৰুণ হৈ গৈছিল যেতিয়া ডিম্পীবায়ে মাকবিহীন কথাটো কৈছিল । চিনিয়ৰতকৈও বেলেগ এটা মৰম লাগি গৈছিল তাইৰ ডিম্পীবালৈ , পিছে ভৱেনদাৰ কথা কওঁতে বাৰ মুখখন উজলি উঠিল ।

হঠাৎ কোনোবা এগৰাকীয়ে প্ৰায় চিঞৰি মাতিলে ” 4th block girls….” ওলাই আহিল সব দৌৰাদৌৰিকৈ , কুকুবায়ে মাতিছিল । ডিম্পী বায়ে ক’লে কুকুবা বোলে ব্লক ইন্চাৰ্জ , কিবা ক’ব লগা থাকিলে এনেকৈ মাতে আৰু তেতিয়া ওলাই আহিব লাগে । বৈভৱীৰ আকৌ বুকুৰ ঢুকঢুকনিটো বাঢ়ি আহিল ,কি বা কয় ? কিবা জগৰ লগালোনেকি ? ডাইনিং হলত কিবা কৰি অহা নাইতো ?? চিনিয়ৰকেইগৰাকীৰ পাছফালে নীৰৱে থিয় দি থাকিলে জুনিয়ৰবোৰ , ৰাতিপুৱাই যাতে গা পা ধুই আজৰি হৈ লঁও ক’লে লগতে ফ’ৰ্থ ব্লকৰ যাতে কোনো কাৰণতে মানহানি নহয় তাকো সতৰ্ক কৰি দিলে । বুজিলে সবে ভালকে , সন্ধ্যা চিনাকি পৰ্বত কোৱা কথাৰ যাতে কোনোধৰণে হীন দেঢ়ি নহয় তাৰেই সতৰ্কবাণী আছিল সেইয়া ।

বিচনাত পৰি থাকোঁতে মনলে ঢেৰ চিন্তা আহিল যদিও সৰুৰে পৰা শুনি অহা ‘ জাগি শুবা ‘ কথাটো মনত ৰাখিয়েই এলাৰ্ম ক্লকটোৰ এলাৰ্মৰ কাটাডাল ৫ ৰ ঘৰত লগাই এলাৰ্মটো অন কৰি শুই থাকিল সেইৰাতি , পিছে পুৱা এলাৰ্ম বজাৰ আগতেই অলপ দূৰৈৰপৰা জুনজুনকে জুনুকাৰ মাত শুনিয়েই সাৰ পালে তাই , ৫ বাজিবলৈ ছাগে আধাঘণ্টাৰো বেছি আছিল , মাতটো দূৰৈৰপৰাই ওচৰ চাপিল , জুনুকাৰ তালে তালে খটখট শব্দ, ঘোঁৰাৰ খুৰাৰ শব্দ , পুহৰ ঠেঁটুৱৈ ঠাণ্ডা তাতে কুঁৱলী , পৰ্দাখন লাহেকৈ ফাঁক এটা কৰি চালে যদিও ঢিমিক ঢামাক পোহৰ এটাৰ বাদে একো নেদেখিলে বৈভৱীয়ে , পোহৰ এটা নহয় , পোহৰৰ মিছিল এটা পাৰ হৈ গৈছিল । ভালকে মনিব নোৱাৰিলে যদিও সেইবোৰ ঘোঁৰাগাড়ী গৈছে যে সেইটো নিশ্চিত হ’ল , হয়তো ক’ৰবাত মাল থ’বলে গৈছে , আকৌ শুবলে সময় নাছিল , কোনোবা ৰূমৰপৰা ভুনভুনকে পঢ়াৰ মাত আহিছিল , চেছ্যনেল পৰীক্ষা যে আহি আছিল পাহৰিয়েই গৈছিল তাই । এপাট খিৰিকি লাহেকৈ অকণমান মেলি দিলে সাৱধানে , খিতিককে হোৱা শব্দত ডিম্পীবাই সাৰ পাই আকৌ কৈ সিফালে ঘুৰি শুই পৰিল । এছাটি কুঁৱলী শীতল বতাহে কাণে মুখে চুই গ’ল ,টুপটুপকৈ গছৰ পাতত আৰু তলৰ বননিত নিঞৰ সৰিছিল , সেমেকা মনটো জীপাল হৈ পৰিছিল , ৰূমটোৰ ঠিক কাষতে এজোপা ডাঙৰ গছ, কি গছ কানিমুনি আন্ধাৰত ধৰিব নোৱাৰিলে যদিও কৃষ্ণচূড়া বুলি ভাবি বৰ ভাল লাগিল তাইৰ । নিঞৰসৰা গছজোপাৰ পৰা জুৰজুৰকে হোৱা মিঠা শৱদত মনটো ভৰি গ’ল , শব্দটো কাণৰপৰা বুকুলে বিয়পি গ’ল ।

আমেজ লৈ থকাৰ সময় মুঠেই নাছিল , সোনকালে গা ধুব লাগিব , পৰাপক্ষত চিনিয়ৰ কোনো নুঠুতেই আজৰি হ’ব লাগিব , তেতিয়া অন্ততঃ দোপাত্তাখন বাথৰূমলে নিনিয়াকে যাব পাৰিব কাৰণ হোষ্টেলৰ কাঢ়া নিয়মবোৰৰ ভিতৰত এইটোও আছিল , বাথৰূমলৈকে দোপাত্তা মাষ্ট । কোনোবা এজনী উঠি বাকেট লৈ হয়তো বাথৰূমলে গৈছিল, দেৰি নকৰি উঠি গ’লো তাইও । জুনিয়ৰকেইজনী প্ৰায় একে সময়তে আজৰি হৈছিল যদিও চকুৰ বাহিৰে মুখেৰে টু শব্দ এটাও নকৰাকে ব্লকৰ আগত থকা ছাদখনলৈ তিতা কাপোৰখিনি লৈ ওলাই গ’ল সিহঁত , সেইখন ছাদলে যোৱাৰ অনুমতি আছিল , কিন্ত্ত ফ্ৰেচাৰ্ছ নোহোৱালৈকে ওপৰছাদলে যোৱা মানা জুনিয়ৰৰ । পোহৰ হৈ অহা জালুকবাৰীখন ছাদৰ ওপৰৰপৰা অপূৰ্ব লাগিল , পিছপৰি যোৱা ঘোঁৰাগাড়ীখনৰ লেমৰ পোহৰটো পুৱাৰ বেলিৰ পোহৰকণৰ লগত মিলি গ’ল , জুনুকাৰ মাতটোও ক্ৰমান্বয়ে নাইকিয়া হৈ চৰাইৰ মাতৰ লগত একাকাৰ হৈ গৈছিল । টংটংকে বাজি উঠা বেলৰ মাতত জুনিয়ৰবোৰে ৰুমমেটৰ বাবেও চাহ আৰু ল’ফৰ টুকুৰা আনিবৰ বাবে নামি গ’ল তললৈ ।

হোষ্টেললে অহাৰ পিছদিনাই দূবৰিৰ লগত দুইজনী একেলগে গ’ল ক্লাছলে , আগে আগে মণিবা চিন্ময়ী বা আৰু কেইগৰাকীমান চিনিয়ৰ গৈ আছিল , আমি যাতে চিনিয়ৰক নমতাকে নাথাকোঁ তাৰ বাবে বৰ সচেতন হৈ গৈছিলো লগতে AT 9 লে ভুলতো নোচোৱাকে গৈছিলো যদিও ভূপেনসন্ধানী চকু হয়তো গৈছিল ! AT 9 বাসীয়ে মেও মেওকে মাতিবলে ধৰিলে , একো বুজি নাপালো , কিয় তেনেকৈ মেকুৰীৰ মাতেৰে মাতি আছিল ? পিছে অকণমান পিছতে চোন কোনোবা এজনে চিঞৰি জোকালে ” অ’ মেও মাইনা ওলালা , আমাক নিনিয়া ? মেও মেও ”

আমি পিছে পিছে গৈ আছো একো নুশুনাৰদৰে , আগত যে চিনিয়ৰ দুয়োজনীৰে , মেও মাইনা কোন ধৰিব নোৱাৰিলো । চিন্ময়ী বায়ে তেঁওলোকৰ ফালে চাই হাঁহি মৰাতহে গম পালোঁ মেও মাইনা কোন ? দঁহা চকুৰ ধুনীয়া ছোৱালী চিন্ময়ী বাকেই AT 9 বাসীয়ে মেও মাইনা বনালে , মেও মাইনাৰ পিছে পিছে গৈ থকা আইনষ্টাইন মাইনাকো পিছে নিচিঞৰাকে নাথাকিল যদিও সেইদিনা জুনিয়ৰৰ সমস্ত লক্ষণ দেখুৱাই নীৰৱে পাৰ হৈ গৈ ক্লাছ পালোগৈ ।

ক্ৰমশঃ