টোপোলা টাপলি

শশকৰ্ণ সংবাদ

মঘীয়া ঠেঁটুৱৈ লগা শীতত পুৱাৰ উমাল নিহালিখনৰ তলৰ পৰা ওলাই অাহিবৰে মন নাযায় , তাতে আকৌ পুৱা ৭ বজাতে ঘৰৰ পৰা নগাঁও অভিমুখী বাছত উঠিবগে লাগে কলেজলৈ বুলি । শীতৰ আমেজভৰা পুৱাবোৰ বাছতে পাৰ হ’ল , কিনকিনীয়া বৰষুণৰ মজাও বাছৰ খিৰিকিৰেই ল’লোঁ । কেতিয়াবা ভাল লাগে আৰু কেতিয়াবা দুখো লাগে , এনেহেন পুৱাবোৰ জুহালৰ কাষত অথৱা লেপৰ তলত উপভোগ কৰিবলৈ নাপাঁও বাবে , একাপ ধোঁৱাই থকা চাহৰ কথা ভাবি ভাবি বাছৰ আৰামদায়ক চিটতে টোপনিত ঢলি পৰোঁ প্ৰায়ে , অৱশ্যে সহযাত্ৰীয়ে কেতিয়াবা কথা পতাৰ আগ্ৰহ দেখুৱালে নপতাকে নাথাকোঁ । মই সততে অহা যোৱা কৰা বাছখনত দৈনিক অহা যোৱা কৰা প্ৰায়বোৰ মুখেই চিনাকি হৈ পৰিছে , একেলগে বহিলে কথাই নাই , বিভিন্ন বিষয়ৰ কথাই আঢ়ৈ ঘণ্টীয়া দীঘল বাটটো তেনেই চমুৱাই পেলায় । যিখন বাছত যাঁও সেইখন বাছৰ কেইটামান চিট সমুখা সমুখিকৈ আছে , সাধাৰণতে ওলোটা চিটকেইটাত বহি গৈ বেয়া পাঁও যদিও কেতিয়াবা উপায় নাথাকিলে বহিবলগীয়া হয় ।

যোৱা সপ্তাহৰ কথা , বৃহস্পতি নে শুক্ৰবাৰ আছিলে , সেইদিনাও মই সেই ওলোটা চিটতে বহিবলগীয়া হ’ল , ইফালে অত্যন্ত ঠাণ্ডা সিদিনা , তেজবোৰ গোট মাৰি যেন বৰফহে হৈছিল , হাত ভৰিবোৰ জঠৰ হৈ গৈছিল , চুৱেটাৰ শ্বলৰ টোপোলা এটাৰ মাজত ঠৰঙা হৈ সোমাই আহিছোঁ , ঘৰৰ পৰা আহি গেইম ভিলেইজ ষ্টপেজতে বাছত উঠিলোঁ , উঠিয়েই কেৱল চকুকেইটাহে ওলোৱাকৈ আন এখন শ্বলেৰে কাণ মূৰ মেৰিয়াই ল’লোঁ , খানাপাৰা পোৱালৈ দুচকুৰ পতা লাগি ধৰিলেই উমাল টোপোলাটোৰ মাজত । খানাপাৰাত বাছ যাত্ৰীৰে ভৰি পৰিল , মোৰ কাষত এগৰাকী কিশোৰী , ফিৰফিৰীয়া চুলিকেইডালৰ পৰা শ্বেম্পুৰ কোমল সুবাসকণ আহি নাকতে লাগিল , গোন্ধটো চিনাকি তেনেই , মোৰ ছোৱালীৰ দৰেই লাগিল , দেখিবলৈও তাইৰদৰেই , বয়সো প্ৰায় সমান , মোৰদৰেই জেকেটৰ উমাল টোপোলাৰ মাজত সোমাই আহিছে যদিও চুলিকেইডালৰ কাৰণেই টুপিটো পিন্ধা নাই তাই ( মোৰ জনীয়েও খোলা চুলিয়েই ভাল পায় ) , চকু পিৰিকিয়াই সমুখৰ আসন দুখনলৈ চালোঁ , এগৰাকী প্ৰায় আমাৰ সমবয়সীয়া মহিলা , কোলাত দুবছৰমান বয়সৰ কেঁচুৱা অকণ , কাষৰ চিটটো খালী তেতিয়ালৈকে , বাছ চলিবৰ হ’ল , তেনেতে খৰধৰকৈ ফোনত কথা পাতি পাতি ভদ্ৰলোক এজন আহি আমাৰ ওচৰত ৰ’লহি , কাৰোবাক কৈ আছে বৰ ৰসিকতাৰে , ” এই টোপোলা টাপলিসোপা লৈ আহিবয়ে নাপায় বুজিছে , অকলে আহাই ভাল ” এনেদৰে কৈ কৈ মোৰ কাষৰ কিশোৰীগৰাকীক চকুৰ ঠাঁৰেৰেই মোৰ সন্মুখৰ চিটলৈ আহিবলৈ ক’লে , ছোৱালীজনীয়ে অসন্তোষ ভাৱ এটা লৈ মোৰ কাষৰপৰা উঠি আহি মাকৰ কাষত বহিলগৈ , তেতিয়াহে বুজিলোঁ মানুহজনে কোৱা টোপোলা টাপলি কোনকেইটা , ভদ্ৰব্যক্তি সজোৱা মানুহজনলৈ হঠাতে খং এসোপা উজাৰ খাই আহিল , তথাপিও বাটৰ কচু গাত সনাৰ অভ্যাস নাই বাবে মনে মনে থাকিলোঁ , শিক্ষিতা আৰু চাকৰিয়াল যেন লগা মহিলাগৰাকী যেন সামান্য অপ্ৰস্তুত হ’ল , জীৱন সংগীৰ অভব্য আচৰণ দেখি , তথাপিও নিজৰ সন্মান হানি নকৰাৰ বাবেই নিৰ্লিপ্ত হৈ ৰ’ল তেঁও ।

বাছ চলাৰপৰা মানুহটোৰ ডেমাকী চলিয়েই থাকিল , আমনি কৰি থকা কেঁচুৱাকণক এবাৰলৈও কোলাত নাই লোৱা , তেঁওৰ পিতৃত্ব যেন কেৱল মাকৰ কোলাত কেঁচুৱা শুৱনি কৰাতে সীমাবদ্ধ । হঠাতে কিশোৰীজনীক দেউতাকে দবিয়াই উঠিল তাইৰ মেলা চুলিকোছা সামৰি ল’বলৈ , ছোৱালীজনী বেছ আহত হ’ল , নিৰ্বিকাৰ মাকজনীলে অসহায়ভাৱে চালে , মাকে তাইৰ মনৰ কথা বুজি দেউতাকক উদ্দেশ্যি তেনেকৈয়ে থাকক বুলি মৃদু স্বৰত ক’লে যদিও দেউতাকে এষাৰেই ক’লে , ” মই বান্ধিবলে কৈছোঁ । ” ছোৱালীজনী আৰু মহিলাগৰাকীক বৰ বিব্ৰত দেখা গ’ল , নাচাঁও বুলি ভাবিও কিয় জানো মহিলাগৰাকীৰ চকুৱে চকুৱে পৰিল তেনেতে , আত্মসন্মান বচোৱাৰ স্বাৰ্থত নীৰৱ হৈ ৰোৱা মহিলাগৰাকীলে বৰ দুখ লাগিল , তেঁওক নিজৰ মাজতে বিচাৰি চালোঁ , মোৰ লগত এনে হোৱা হ’লে মইও হয়তো এনেদৰেই অসহায় হৈ পৰিলোঁ হেতেন , পিতৃ আৰু পতিত্বৰ নামত প্ৰভূত্ব খটুৱাব বিচৰা জীৱনসংগীজনক মহিলাগৰাকীয়েও ওলোটাই বহু কিবা ক’ব পাৰে যদিও সৌজন্যতা আৰু সম্পৰ্কৰ সন্মান ৰখাৰ স্বাৰ্থতেই যে তেঁও নিৰ্বাক হৈ আছে তেঁওৰ দুচকু দেখিয়েই বুজি উঠিলোঁ । কেঁচুৱাকণে সাৰ পায় কান্দি উঠিল , তেতিয়াহে মুহুৰ্তৰ তন্ময়তা ভাগিল আমাৰ দুয়োৰে , পুৰুষজনলৈ চালোঁ কেৰাহিকৈ , মহিলাগৰাকীৰ প্ৰতি যেন এসোপা বিদ্বেষ তেঁওৰ চকুৱে মুখে , কেঁচুৱাটোৱে কন্দাৰ বাবেও যেন মাকহে দায়ী । আকৌ এবাৰ বৰ শ্লেষাত্মকভাৱে সৰু সৰুকৈ তেঁও এইবাৰ মহিলাগৰাকীক উদ্দেশ্যি ক’লে , ‘ কৈছিলোৱেই এই টোপোলা টাপলিবোৰ লৈ ক’তো যাব নাপায় ‘ …………. মানুহগৰাকী নিৰ্বিকাৰ হৈ বহি ৰ’ল কেঁচুৱাকণক ওমলাই । মইও মোৰ গন্তব্য স্থান পাই নামি আহিলোঁ বাছৰ পৰা মানুহগৰাকীক নিজৰ মাজতে সামৰি লৈ ।

ভদ্ৰতাৰ চশমা পিন্ধা সেই পুৰুষজনক কেইটামান প্ৰশ্ন কৰিবলৈ মন থাকি গ’ল , পত্নী আৰু সন্তান যদি তেঁওৰ বাবে টোপোলা টাপলি হয় , তেঁওলোকৰ মৰ্যাদা কি ? যদি পত্নীগৰাকীক সন্মান দিব নাজানেই জীৱন সংগী কৰি লোৱাৰ প্ৰয়োজন কি আছিল ? সন্তানক শাসন কৰাৰ নামত অভব্য আচৰণ কিয় ? কোনোবাদিনা যদি তেঁওৰদৰেই তেঁওৰ নীৰৱে থকা পত্নীগৰাকীয়ে উভটি ধৰে ??? পত্নী আপোনাৰ সম্পত্তি নহয় , তেঁওক সন্মান দিবলৈ শিকক , তেঁওৰ মৰ্যাদা অক্ষুণ্ন ৰাখক বুলি মই যদি এবাৰ কৈ পঠিয়াব পাৰিলোঁহেতেন সিদিনা …..